خانه / آرشیو / دوره سوم (1396) / کتابخانه‌های دیوید جیستا؛ نقاش فرانسوی

کتابخانه‌های دیوید جیستا؛ نقاش فرانسوی

دیوید جیستا[۱] نقاشی فرانسوی است که در پاریس متولد و بزرگ شده است. او تحصیلات آکادمیک خود را در مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا[۲] در پاریس گذرانده است. جیستا آموزش‌های هنری خود را با درک و تصور خود از مدرنیته در هم می‌آمیزد و تفسیری تازه در مورد زندگی معاصر را بیان می‌کند. او در سال ۱۹۹۰ با مدرک معادل کارشناسی ارشد هنر فارغ‌التحصیل شد، او در آن زمان جایزه‌ای معتبر را در نمایشگاه فارغ‌التحصیلان کسب کرد. جیستا در سال ۱۹۹۵، توسط گالری بین‌المللی دارته اسپایر[۳] در پاریس کشف شد و پس از آن به صورت حرفه‌ای مشغول بکار شد. او همچنین در همان سال یکی از مهم‌ترین جوایز نقاشان نوظهور، (Prix de Vitry، Prize of Vitry) را به خود اختصاص داد. پس از آن او در نمایشگاه‌های مختلف انفرادی و گروهی در فرانسه و دیگر کشورها همچون آمریکا و آلمان و … شرکت کرد.

نقاشی‌های دیوید جیستا سورئالیسم و تمثیلی هستند و بیشتر آن‌ها با استفاده از تکنیک آکرلیک و رنگ روغن کشیده شده‌اند. جیستا یک سبک مملو از تصاویر غیرمعمول را ایجاد کرده است که توسط مجموعه‌ای متفاوت از هنرمندان گسترش یافته است. نقاشی‌های او پر از امواج متلاطم رنگی است که نشان دهنده آسمان، زمین و … است. آن‌ها متشکل از پس‌زمینه‌های گسترده، آبشاری از رنگ‌ها، سایه‌هایی سیاه و انسان‌هایی تنها هستند. کارهای جیستا غنی و دارای بیان ویژه و القای حسی خاصی است. در میان کارهای جیستا تابلوهایی با مضامین کتاب، کتابخانه و کتاب‌خوانی هم مشاهده می‌شود. اکثر این تابلوها فضای داخلی کتابخانه‌هایی با قفسه‌های بلند از کتاب‌ها را به تصویر می‌کشند. این قفسه‌های بلند به اشتیاق ارثی جیستا برای کتاب‌ها اشاره دارند. او می‌گوید:«برای من کتاب‌ها واقعاً حضور دارند، من در میان آن‌ها زندگی می‌کنم. من عمویی دارم که یک مجموعه‌دار مشهور کتاب‌های ارزشمند است او در میان کتاب‌ها در قفسه‌هایی زندگی می‌کند که به اندازه‌ای بلند هستند که به مانند آسمان خراش‌ها هستند. از همان زمان کودکی تحت تأثیر آن کتابخانه قرار گرفتم، برای من مثل یک شهر پر از کتاب بود.»

کتابخانه‌های جیستا بیش از یک ساختمان به همراه کتاب‌ها هستند؛ آن‌ها به عنوان یک نماد بصری برای عصر حاضر عمل می‌کنند. ما در عصر اطلاعاتِ رسانه‌های بزرگ الکترونیکی و چاپی زندگی می‌کنیم. به همین جهت هم هنرمند مسئلۀ دسترسی نامحدود به اطلاعات را در پیش می‌گیرد. دسترسی نامحدود به اطلاعات باید زندگی ما را ساده‌تر کند. جیستا این پرسش را مطرح می‌کند: «آیا زندگی ساده‌تر شده است یا این مفهوم صرفاً یک داستان است؟». او تصمیم می‌گیرد بر مشکلات اجتماعیِ حاصل از اطلاعات بیش از حد و اثرات انتقال آن‌ها به آدمی تمرکز کند. تعداد محدودی از کتاب‌ها، نشریات، وب‌سایت‌ها و غیره وجود دارند که فرد می‌تواند در طول زندگی خود در مقایسه با تعداد بی‌پایان تولید شده، مصرف کند. در برخی موارد، این مسئله می‌تواند بیش از قوه درک آدمی باشد و او را دچار از خود بیگانگی کند. چهره‌های ترسیم شده توسط جیستا در میان انبوهی از اطلاعات که آ‌ن‌ها را محاصره کرده‌اند زندانی هستند. این قبیل نقاشی‌های جیستا اغلب شامل افرادی در میان کتابخانه‌ها هستند که پشت به بیننده دارند و در مقابل تعداد قابل توجهی از قفسه‌های کتاب که با حجم زیادی از کتاب‌های رنگی پر شده‌‌اند بسیار ناچیز به نظر می‌آیند.

هنر جیستا در پی کشف نقش بشریت در جهان است و انتقادهای تیزی نسبت به فرهنگ مدرن دارد. خود او می‌گوید: تلاش من این است که تضاد بین این حجم زیاد از ارتباطات و انزوای در حال رشد و بیگانگی را بیان کنم. اینکه چگونه ظواهر ما را فریب می‌دهد و ما را از یکدیگر جدا می‌کند و چگونه فناوری بر آزادی‌های فردی و اجتماعی ما تأثیر می‌گذارد، اگرچه ما به عنوان بخش بسیار کوچکی از جهان مادی هستیم، نقش ما این است که در نیروهایی را که ما را احاطه کرده‌اند تفکر کنیم. هنر به شما پاسخ نمی‌دهد، سؤال می‌پرسد و رمز و راز را عمیق‌تر می‌کند و شما را به تفکر وا می‌دارد.

پانویس:
[۱]. David Gista
École nationale supérieure des Beaux-Arts .[2]Darthea Speyer .[3]

منابع:

مترجم: لیلا فتحی

Share

درباره ی لیلا فتحی

کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه تربیت مدرس

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *